| BlueberryHP2004124 min[ IMDb » ] | |
| Vertoningen: 15-04 om 19:30-21:34 in Cinerama 1 18-04 om 13:45-15:49 in Cinerama 2 | |
| Te downloaden (grote) afbeeldingen voor deze film: Geen afbeeldingen beschikbaar | |
Zet je maar schrap. De in Utrecht geboren Fransman Jan Kounen (dobermann) heeft na jaren voorbereiding - en een tussentijds oponthoud bij sjamanen in Zuid-Amerika - zijn Eurowestern met bovennatuurlijke inslag voltooid. Dat hij aan de erven Jean-Michel Charlier beloofde om van blueberry geen losgeslagen dopefilm te maken mag met een onsje peyote, pardon, korrel zout worden genomen. Zich zéér losjes baserend op het klassieke stripalbumtweeluik De mijn van Prosit/Het spook van de goudmijn, verhaalt Kounen van stoppelbaard-sheriff Mike Blueberry (Cassel, le pacte des loups), die zich in 'zijn' dorp Palomito geconfronteerd ziet met zijn oude tegenstrever, de schurk Wally Blount (Madsen, reservoir dogs). Deze speurt naar een fabelachtige goudschat die zich ergens op indianengebied in de bergen moet bevinden. Een gevaarlijke reis, of beter trip neemt zijn aanvang. Want ondanks zijn miljoenenbudget is blueberry bepaald geen vlotte mainstreamkost - fotografie, muziek, vertelritme en sommige geestverruimende verhaalelementen staan zo ver af van formulewerk als je maar kunt bedenken. Een epische, Engels gesproken paddestoelen-spaghettiwestern uit Gallië dus? Zoiets, en dan lekker breed gefotografeerd door de Japanse virtuoos Tetsuo Nagata, die voor François Dupeyron intieme drama's als c'est quoi la vie? in okergekleurde CinemaScope dompelde en met Kounen onder meer het delirische musicalsprookje le dernier chaperon rouge maakte. De score van François Roy en Jean-Jacques Hertz borrelt over van de wereldmuziekklanken en onder de bijrolspelers ontwaren we onder meer Ernest the wild bunch Borgnine en de mooie Vahina Giocante (marie baie des anges). En als we dan nog verklappen dat het laatste halfuur niet van deze wereld is, dan weet de avontuurlijk ingestelde AFFF-bezoeker: blueberry is niet te missen. | |


Zet je maar schrap. De in Utrecht geboren Fransman Jan Kounen (dobermann) heeft na jaren voorbereiding - en een tussentijds oponthoud bij sjamanen in Zuid-Amerika - zijn Eurowestern met bovennatuurlijke inslag voltooid. Dat hij aan de erven Jean-Michel Charlier beloofde om van blueberry geen losgeslagen dopefilm te maken mag met een onsje peyote, pardon, korrel zout worden genomen. Zich zéér losjes baserend op het klassieke stripalbumtweeluik De mijn van Prosit/Het spook van de goudmijn, verhaalt Kounen van stoppelbaard-sheriff Mike Blueberry (Cassel, le pacte des loups), die zich in 'zijn' dorp Palomito geconfronteerd ziet met zijn oude tegenstrever, de schurk Wally Blount (Madsen, reservoir dogs). Deze speurt naar een fabelachtige goudschat die zich ergens op indianengebied in de bergen moet bevinden. Een gevaarlijke reis, of beter trip neemt zijn aanvang. Want ondanks zijn miljoenenbudget is blueberry bepaald geen vlotte mainstreamkost - fotografie, muziek, vertelritme en sommige geestverruimende verhaalelementen staan zo ver af van formulewerk als je maar kunt bedenken. Een epische, Engels gesproken paddestoelen-spaghettiwestern uit Gallië dus? Zoiets, en dan lekker breed gefotografeerd door de Japanse virtuoos Tetsuo Nagata, die voor François Dupeyron intieme drama's als c'est quoi la vie? in okergekleurde CinemaScope dompelde en met Kounen onder meer het delirische musicalsprookje le dernier chaperon rouge maakte. De score van François Roy en Jean-Jacques Hertz borrelt over van de wereldmuziekklanken en onder de bijrolspelers ontwaren we onder meer Ernest the wild bunch Borgnine en de mooie Vahina Giocante (marie baie des anges). En als we dan nog verklappen dat het laatste halfuur niet van deze wereld is, dan weet de avontuurlijk ingestelde AFFF-bezoeker: blueberry is niet te missen.