| Mutant AliensAN200181 min[ IMDb » ] | |
| Vertoningen: 15-04 om 17:45-19:06 in Cinerama 2 21-04 om 22:15-23:36 in Cinerama 3 | |
| Te downloaden (grote) afbeeldingen voor deze film: Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /www/htdocs/afff/2004/_programma/_schema/film.inc on line 51 Geen afbeeldingen beschikbaar | |
Op Planeet Plympton heerst al decennia lang de staat van animatie-anarchie. Keizer Bill Plympton, jaargang 1946 en berucht om zijn korte maar krachtige Plymptoons op MTV, is er absoluut heerser. Keizer Bills grootste kwaliteit is z'n schier oneindige ader voor goor-grappige, onder-de-gordel-tekenfilmpjes waarin ieder figuurtje het andere probeert af te troeven in viezigheid, mentaal en fysiek geweld en verdere, algemeen onwenselijke karaktertrekken. Om kort te gaan: Planeet Plympton lijkt verdacht veel op Planeet Aarde. Ook in het evocatief getitelde mutant aliens buitelen de koddige ranzigheden en scabreuze personages weer over elkaar heen tot de grijnslach erop volgt. We volgen de tragische geschiedenis van NASA-astronaut Earl, die op verkenningsmissie de ruimte in schiet, maar door de boosaardige Dr. Frubar aldaar aan z'n lot wordt overgelaten. Frubar heeft namelijk duistere plannen voor een megalomaan electronisch reclamebord aan het uitspansel. Twintig jaar later neemt Earls dochter Josie via haar telescoop het lang verloren ruimtescheepje van haar vader waar, dat tot Josies grote vreugde richting huis snelt. Maar wat vliegt daar toch achter pappie aan? Keizer Plympton brengt (en dit mag letterlijk genomen worden) grof geschut in stelling voor het idiote wraakverhaal dat mutant aliens heet. Seks, perversie, geweld, door radioactieve straling gemuteerde ET's, grootkapitalistisch entrepreneursschap dat over lijken gaat - muisvader Walt D. zou er spontaan huiduitslag van gekregen hebben. Ondertussen wordt er - jawel, het gaat dus ook nog ergens over - wat gepord in de ribben van multinationals en de reclamebusiness. Moeten we er nog bij vertellen dat het er allemaal zéér Plymptonesk uitziet? Bij deze. | |


Op Planeet Plympton heerst al decennia lang de staat van animatie-anarchie. Keizer Bill Plympton, jaargang 1946 en berucht om zijn korte maar krachtige Plymptoons op MTV, is er absoluut heerser. Keizer Bills grootste kwaliteit is z'n schier oneindige ader voor goor-grappige, onder-de-gordel-tekenfilmpjes waarin ieder figuurtje het andere probeert af te troeven in viezigheid, mentaal en fysiek geweld en verdere, algemeen onwenselijke karaktertrekken. Om kort te gaan: Planeet Plympton lijkt verdacht veel op Planeet Aarde. Ook in het evocatief getitelde mutant aliens buitelen de koddige ranzigheden en scabreuze personages weer over elkaar heen tot de grijnslach erop volgt. We volgen de tragische geschiedenis van NASA-astronaut Earl, die op verkenningsmissie de ruimte in schiet, maar door de boosaardige Dr. Frubar aldaar aan z'n lot wordt overgelaten. Frubar heeft namelijk duistere plannen voor een megalomaan electronisch reclamebord aan het uitspansel. Twintig jaar later neemt Earls dochter Josie via haar telescoop het lang verloren ruimtescheepje van haar vader waar, dat tot Josies grote vreugde richting huis snelt. Maar wat vliegt daar toch achter pappie aan? Keizer Plympton brengt (en dit mag letterlijk genomen worden) grof geschut in stelling voor het idiote wraakverhaal dat mutant aliens heet. Seks, perversie, geweld, door radioactieve straling gemuteerde ET's, grootkapitalistisch entrepreneursschap dat over lijken gaat - muisvader Walt D. zou er spontaan huiduitslag van gekregen hebben. Ondertussen wordt er - jawel, het gaat dus ook nog ergens over - wat gepord in de ribben van multinationals en de reclamebusiness. Moeten we er nog bij vertellen dat het er allemaal zéér Plymptonesk uitziet? Bij deze.