| Tempus FugitHP200390 min[ IMDb » ] | |
| Vertoningen: 18-04 om 15:45-17:15 in Cinerama 2 20-04 om 19:45-21:15 in Cinerama 2 | |
| Te downloaden (grote) afbeeldingen voor deze film: Geen afbeeldingen beschikbaar | |
De tijd vliedt, misbruik hem niet. De Spaanse klokkenmaker Ramon (Mira) zal dit adagium meer dan ooit ter harte moeten nemen wanneer hij door een raadselachtige gezant uit de toekomst wordt verzocht om met een simpele niet-handeling het naderende einde der wereld te voorkomen. Voor de timide alleman - die een heimelijke liefde koestert voor het dagelijks aan zijn pleintjeswoning voorbij wandelende en superheldencomics verslindende kantoormeisje Angie (Asensi) - lijkt dit een redelijk eenvoudige manier om alsnog superheld te worden. Het verbaast de AFFF-bezoeker ook zonder voorkennis natuurlijk niet dat in deze allercharmantste tijdreisfilm alles íets anders verloopt. De Catalaanse filmmaker Enric Folch gaat met het piepkleine en prachtig geschreven tempus fugit vrolijk in tegen de trend van negatief geladen cinema: ziehier een pareltje waarvan de hartslag meerdere vreugdesprongen maakt en waarin de liefde alles overwint. Waar het genreverwante simple mortel (1991, Pierre Jolivet) en miracle mile (1988, Steve DeJarnatt) mineurakkoorden aanslaan, neemt Folch de zonnige route. En niet alleen geven de maker en zijn co-scenarist met een FC Barcelona-wedstrijd een hoogst originele voetbaldraai aan hun tijdreisverhaal, zij stellen het tevens consequent zonder peperdure trucages - hun vertelkunst en verbeeldingskracht zijn het special effect. Aan voetbalgrapjes en filmcitaten is ook geen gebrek: zo verwijzen de Tempus Fugit-dragées waarmee in de tijd heen en weer gereisd wordt direct naar de fantasiepilletjes uit Jacques Rivettes céline et julie vont en bateau (1974). Kortom: tempus fugit bewijst weer dat 't net als vroeger nog altijd op goede ideeën en inventiviteit aankomt - en daarvan hebben Spaanse filmmakers voldoende voorraad, getuige de rijke oogst van de laatste jaren. | |


De tijd vliedt, misbruik hem niet. De Spaanse klokkenmaker Ramon (Mira) zal dit adagium meer dan ooit ter harte moeten nemen wanneer hij door een raadselachtige gezant uit de toekomst wordt verzocht om met een simpele niet-handeling het naderende einde der wereld te voorkomen. Voor de timide alleman - die een heimelijke liefde koestert voor het dagelijks aan zijn pleintjeswoning voorbij wandelende en superheldencomics verslindende kantoormeisje Angie (Asensi) - lijkt dit een redelijk eenvoudige manier om alsnog superheld te worden. Het verbaast de AFFF-bezoeker ook zonder voorkennis natuurlijk niet dat in deze allercharmantste tijdreisfilm alles íets anders verloopt. De Catalaanse filmmaker Enric Folch gaat met het piepkleine en prachtig geschreven tempus fugit vrolijk in tegen de trend van negatief geladen cinema: ziehier een pareltje waarvan de hartslag meerdere vreugdesprongen maakt en waarin de liefde alles overwint. Waar het genreverwante simple mortel (1991, Pierre Jolivet) en miracle mile (1988, Steve DeJarnatt) mineurakkoorden aanslaan, neemt Folch de zonnige route. En niet alleen geven de maker en zijn co-scenarist met een FC Barcelona-wedstrijd een hoogst originele voetbaldraai aan hun tijdreisverhaal, zij stellen het tevens consequent zonder peperdure trucages - hun vertelkunst en verbeeldingskracht zijn het special effect. Aan voetbalgrapjes en filmcitaten is ook geen gebrek: zo verwijzen de Tempus Fugit-dragées waarmee in de tijd heen en weer gereisd wordt direct naar de fantasiepilletjes uit Jacques Rivettes céline et julie vont en bateau (1974). Kortom: tempus fugit bewijst weer dat 't net als vroeger nog altijd op goede ideeën en inventiviteit aankomt - en daarvan hebben Spaanse filmmakers voldoende voorraad, getuige de rijke oogst van de laatste jaren.