AMSTERDAM: MAGISCH CENTRUM
Het Amsterdamse Festival van de Fantastische Film wordt Amsterdam Fantastic Film Festival. Heeft de organisatie zich soms laten opkopen door een Amerikaanse mediagigant? Wees gerust; het AFFF blijft even laagdrempelig, publieksvriendelijk, om niet te zeggen Amsterdams als voorheen. De naamsverandering weerspiegelt wél de status van 'Amsterdam' als een Europees festival. Niet alleen is het AFFF lid van de EFFFF (European Fantastic Film Festivals Federation), ook biedt het in 2004 onderdak aan de feestelijke uitreiking van de Gouden Méliès, de prijs voor de beste Europese fantastische films (lang en kort) van het jaar.
Op de 'fantastische markt' begint (West-)Europa sowieso een steeds belangrijker rol te spelen, wat moge blijken uit een hoofdprogramma waarin zowat het hele continent een woordje meespreekt. Het Hoge Noorden brengt ons, in de vorm van invisible uit Denemarken, een aangrijpend spookverhaal rond een jongeman die voor anderen letterlijk niet lijkt te bestaan. Maar, met dark woods, ook ijskoude horror in de sfeer van my little eye en the blair witch project. Een stuk zuidelijker is de gevoelstemperatuur niet veel aangenamer, wanneer in het Franse haute tension een familie gruwelijk wordt uitgemoord onder het oog van een logée. Even beklemmend gaat het eraan toe in de nieuwe thriller van de Italiaan Dario Argento, the cardplayer, over een seriemoordenaar die op het internet zijn macabere handwerk vertoont. Spanje biedt daarna een welkome adempauze met de absurdistische komedie flying saucers, waarin vliegende schotels worden gesignaleerd tijdens het bewind van generalissimo Franco.
Maar het AFFF kijkt verder dan de Europese grenzen en presenteert ook recent genrewerk uit het Verre Oosten (tokyo godfathers, azumi), Australië (the locals) en zelfs Argentinië (mercano el marciano). En hoe staat het met de traditioneel grootste exporteur van fantastische films, de Verenigde Staten? Ook hier een opvallende variatie in onderwerpen en stijlen. Van de ene kant van het spectrum wordt de kijker belaagd door een massaal zombie- en kannibalen-offensief in dawn of the dead (de remake) en the ghouls, aan de andere kant staat de space-musical (!) the american astronaut klaar om hem letterlijk en figuurlijk naar hogere sferen te transporteren.
Wie aan de hand van het spoorboekje een route denkt uit te kunnen stippelen als een kalm boswandelingetje op een zonnige lentemiddag, is bij het AFFF aan het verkeerde adres. Maar wie er niet tegenop ziet zich over te geven aan de machtige golfslag van de fantasie, en daarbij angst, verbijstering, verwondering, ontroering en soms de slappe lach niet uit de weg gaat, kan wat ons betreft door naar de volgende ronde.