TRAS EL CRISTAL/IN A GLASS CAGE
Spanje 1985



In een verlaten ruïne neemt een oudere man foto's van een mishandeld kind dat aan zijn armen aan het plafond hangt. Vervolgens raapt de man een stok op en helpt het jonge slachtoffertje uit zijn lijden...
De proloog van tras el cristal laat er geen twijfel over bestaan dat liefhebbers van lichtverteerbare horror hier aan het verkeerde adres zijn. Deze vijftien jaar oude film van de Spanjaard Agustín Villaronga is een huiveringwekkende, stijlvol geregisseerde psycho-thriller die weer eens de vraag oproept of een film over moreel verwerpelijke personages zelf ook moreel verwerpelijk mag worden genoemd.
Als het eigenlijke verhaal begint vinden we de man uit de proloog terug in een van de kamers van zijn riante villa, gekluisterd aan ijzeren long. Deze Klaus (Meisner), zo blijkt, was ooit een gevreesde kamparts die tijdens de Tweede Wereldoorlog op jonge kinderen experimenteerde. Aanvankelijk wordt Klaus thuis verzorgd door zijn echtgenote (Paredes). Maar dan duikt op zekere dag de charmante Angelo (Sust) op, een ogenschijnlijk charmante jongeman die zich maar al te graag over de patiënt ontfermt. Langzaam maar zeker ontpopt Angelo zich echter als een kwelgeest met een obsessieve belangstelling voor het verleden van de kamparts.
Vertoont tras el cristal thematisch verwantschap met de recente Stephen King-verfilming apt pupil, qua intensiteit en gruwelijkheid staat de film dichter bij henry: portrait of a serial killer. Alleen gaat Villaronga met zijn esthetische behandeling van onderwerpen uit de taboe-sfeer nog net een stapje verder in het provoceren van zijn publiek. U bent gewaarschuwd. (pvt)

spanje 1985
regie, scenario: augustín villaronga
productie: teresa enrich
camera: jaime peracaula
muziek: javier navarrete
montage:
met: günter meisner, david sust, marisa paredes, gisela echevarria e.a.
distributie: filmax


Kriterion 2 Vr/7-4/18.30
Kriterion 2 Za/8-4/00.30